Wyprawka

Jeszcze bierze lekcje pływania

w spokojnych wodach płodowych.

Nie dla niej warczą morza.

Ziemi trzęsienia, serca trwogi,

lodowate dreszcze z północy –

na dalekim świecie, być może.

Wszystko pomniejsze z dala,

jak z książki dziecięcej –

trawka, a w niej kwiatuszki.

Lasy – naiwnie zielone,

niczym zdjęte z pocztówek

i wszystkie bezzębne.

Drzewa – z rzadka,

nie sposób zabłądzić.

Góry – tak niskie,

że przepaści nie ma.

Kamienie – zbyt lekkie

na poważne rany.

Już kupiono globus,

by świat rozebrać z tajemnic

zaraz po urodzeniu.

Drzemią na nim góry,

w każdej chwili gotowe

do góry wystrzelić.

Pustynie – tak małe,

że wody łyknąć można

z pobliskiego morza.

I miasto – ziarnko piasku,

w którym jej czekają

ze wstrzymanym światem.