Widokówki

Krótki jest żywot przejazdem mijanych miejscowości,

niedługie życie przelotnych znajomości.

Tabliczka z nazwą nie daje żadnej wiedzy,

imię niczego nie wyjaśnia.

Uporządkowane podwórko nie zdradza zamętu za progiem,

gładka skóra twarzy nic nie mówi o ukrytych bliznach.

Ze skrzyżowania już usunięto wraki samochodów,

z serca zdjęto kamień, nie ma po nim śladu.

Świeci słońce – nikt nie wierzy w burzę,

obecność uśmiechu podważa smutek.

Migawka oka tnie widoki na widokówki,

nie uwzględnia tego, co poza ramką.

Łatwo człowieka pomylić z widokówką,

skazać na pierwszy rzut oka.

I ostatni.